برای مادرم

کاش می فهمیدم بهار عمر تو

روزی پاییز میشود

کاش میدانستم شنیدن صدای مادرانه ات

روزی آرزو میشود برای ابد

کاش می دانستم روزی تنهایمان میگذاری

همه این کاش ها را میدانستم اما

مگر میتوان رفتنت را باور داشت

میگویند هیچ عاطفه ای عاطفه مادر نمیشود

کجایی مادرم تا ببینی از غم نبودنت

ذره ذره آب میشوم

کاش امروز بودی و

اینهمه حسرت و اشک نبود

کاش بهار عمرت هیچوقت

به پاییز نمیرسید

اما من مانده ام و اینهمه اشک و حقیقت

انا لله و انا الیه راجعون

سهیل

زمان به عشق ماه می نویسد...